Uitgelicht bericht

Van start!

“If you don’t know where to begin just start”

Gewoon beginnen dus!

Hier in het zonnige Spanje zijn we nu ook ‘gewoon’ begonnen. Indy is gestart met school, Simon met heen- en weer vliegen naar NL en ik met hier een soort dagelijks gareel te creëren. O ja en ook met Spaanse les.
Alles heeft de afgelopen weken vooral in het teken van ‘naar school gaan’ gestaan. Indy is nu begonnen met haar 3e week. En daarvan het aller belangrijkst; ze gaat blij heen en komt blij terug!

Zonder morren wordt er opgestaan om 7 uur, uniform aan, tas klaar maken en o ja ze zou natuurlijk ook de hond nog uitlaten..;-)
Op school is het toch wel een duidelijk andere wereld dan hoe het in Nederland gaat. Kinderen staan keurig in de rij om het klaslokaal naar binnen te gaan, juf begroeten met de 2 Spaanse kussen en dan rustig het lokaal in. Na de pauze ook weer in de rij en alles zonder geschreeuw..

Indy in uniforme colegio

Indy in uniforme colegio


Indy zit hier in de 5e klas wat in Nederland groep 7 is. Het lijkt al op de middelbare school, voor elk vak een andere leerkracht en dagelijks huiswerk. Alleen de juf die Engels geeft, spreekt Engels de rest van de docenten niet. Indy hoeft nog niet aan alle vakken inhoudelijk mee te doen, prioriteit ligt bij het leren van de taal en vooral goed in haar vel zitten op school!

De school doet veel aan online communicatie; leerkrachten schrijven dagelijks over hoe het is gegaan met Indy en welk huiswerk er is. Dat zie ik dan weer terug in de app op mijn iphone, hoe handig! Helemaal niet noodzakelijk dus om elke dag de juf aan haar mouw te trekken zoals in Nederland toch wel vaak het geval is van ouders die het over hun kind willen hebben. Mijn indruk is dat de docenten zich hier vooral bezig houden met lesgeven. Waar je in NL vooral de leerkrachten hoort klagen dat ze bijna niet aan lesgeven toekomen omdat er te veel omringende zaken zijn waar ze zich mee bezig moeten houden. Waar is het misgegaan??

O ja en ook zo grappig; alle kids komen hier met zo’n rolkoffertje naar school, ja zoals handbagage! Vast omdat het hier te warm is om iets te dragen of een poco Spaanse luiheid..;-)? En op de fiets naar school.. zie soms 2 fietsen staan bij school, juist ja van Holandesas.

Maar goed het is een enorm pak van mijn hart dat Indy het gelijk in het begin al zo goed doet, al zal er heus nog wel een hobbeltje komen, ik maak me geen illusies. Af en toe zegt ze wel eens het was jullie keus om hier naartoe te gaan en niet de mijne.. Wat natuurlijk ook zo is. En juist daarom wil je graag dat het goed gaat met je kind, dat de keuze goed uitpakt. Ben super trots op mijn kleine chica!

We zijn hier nu 2 maanden en ik kan zeggen life is good! Dagelijks genieten van het heerlijke weer en de schitterende omgeving. Imposante bergpartijen die soms doen denken aan Mount Rushmore in Amerika en de schittering van de zon op de blauwe Middellandse zee en dit gewoon vanaf mijn eigen terras. Prijs mezelf dagelijks een gelukkig mens.
Voor de lezer wel een beetje saai hè, helemaal geen ‘Ik Vertrek’ achtige taferelen om je over te verkneuteren. Geen verbouwingen die uit de hand lopen, vergunningen die niet komen, geen restaurant begonnen zonder horeca ervaring.
We doen dan ook maar niet mee aan een tv programma ;-).

Langzaam herkennen we ook wat ‘vaste’ gezichten in het dorp en herkennen ze ons ook. Vooral ook door de honden, een puppy is de perfecte manier om contact te maken; doe er je voordeel mee!
Het leuke is dat ik inmiddels zover ben om een soort van oppervlakkig praatje te maken in het Spaans. Vooral het verstaan en begrijpen waar het over gaat lukt al aardig, terug praten gaat wat gebrekkig maar ik wordt begrepen dat is al heel wat. Te bedenken dat ik een half jaar geleden er totaal niets van begreep, volledig abracadabra.

Is er dan nergens een scherp randje of iets wat ik heel erg mis..? Natuurlijk zijn er momenten dat je vrienden of familie mist al maken Skype en FaceTime een hoop goed, soms wil je even een knuffel geven.

En vandaag ‘as we speak’ merk ik dat mijn gedachten toch wel regelmatig afdwalen naar de dag der dagen in mijn hometown Medemblik. Proost allemaal daar!

Hier in Spanje staat feest vieren trouwens boven alles, er zijn mucho tradities en regionale gebeurtenissen die allemaal gevierd worden, het complete publieke leven ligt dan plat.
De komende weken staan hier in de regio Alicante in het teken van de Cristianos y Moros (Christenen en Moren). Dit is een herdenking aan de 700 jaar bezetting van Spanje door de Moren.

We gaan het meemaken, keep u posted!

Saludos! Ing

CSI in de hitte

Wel eens geprobeerd om #zwartpoederomvingerafdrukkenmeeaftenemen weg te poetsen? Wat een troep!

Zo ben je opeens in een aflevering van CSI (crime scene investigation) beland, al moet ik bekennen dat ik daar nooit naar kijk..

Een vriendelijke politie Spanjaard staat met poeder en kwastjes, terwijl de zweetdruppels uit zijn plastic handschoenen druppen, vingerafdrukken af te nemen op deuren en kasten in onze casa. Op de voet gevolgd en waar nodig geassisteerd door Indy die het recherchewerk reuze interessant blijkt te vinden.

csi koffer

csi koffer

Que ha pasado/wat is er gebeurd?? We hebben kennis mogen maken met een minder leuke kant van het leven in Spanje.. Inbraak in de casa! Thuiskomen en denken ‘ die deur had ik toch dicht gedaan..?‘ Snel in de keuken kijken om te zien of de hond niet naar binnen is geglipt om zich tegoed aan van alles en nog wat te doen. Was het maar zo…dit was veel erger! Alle kasten stonden open door het hele huis heen, alles eruit getrokken, echt een enorme puinhoop. En nota bene met ons eigen gereedschap een enorme brandkast van de muur getrokken en open gezaagd. Er is dus vooral de tijd genomen en er moet enorm veel herrie gemaakt zijn. Een hele gekke inbraak, laptop, computers, niets van dit alles is meegenomen. Het enige dat ontbreekt, blijkt later is 50 euro uit een tasje van Indy, nou ja!

Ineens speel je even mee in een slechte film zo midden in de nacht, schrik, angst, boosheid alles komt voorbij. Je huis vol politie draagt ook niet echt bij aan de sfeer al waren ze gelukkig snel ter plaatse. Van de stress gauw even naar de kroeg in het dorp gereden om sigaretten te halen, 4 maanden stoppen teniet gedaan oeps! Dat komt ook wel weer in orde.

De inbraak ligt een paar weekjes achter ons en we proberen het ook achter ons te laten. Het gebeurt overal in de wereld en nu is het ons overkomen. Het is zoals het is; lering uit trekken, maatregelen nemen en weer doorgaan. Stiekem beken ik wel dat er toch een klein angstdingetje naar binnen is gekropen. Enorm gespitst op geluiden in de nacht en Indy slaapt met luchtbed bij ons op de kamer. Ja het is zoals het is..

Verder genieten we hier nog steeds van de lange, hete, droge Spaanse zomer hoor. Waar in NL iedereen alweer in het ritme van opstaan, school, werk etc zit, duurt het hier nog 2 weken voordat de school van start gaat. En de eerste schooldag is op een vrijdag he. Ja je snapt toch wel dat je na 3 maanden vakantie niet gelijk een volle week les kan geven en volgen. Het weekend is direct nodig om weer bij te komen. Wat weten ze het leven toch te leven die Spanjolen!

De zomer is tot nu toe heet maar wat ons betreft heel goed vol te houden. Zo grappig als de Spanjaarden zich dan dagelijks beklagen over de warmte: hay mucho calor, zo van ‘wat een hitte’. Mn Spaanse slager gaat zelfs zo ver dat hij zegt ‘ik wil wel ruilen met je man hoor, ga ik naar Nederland toe, heerlijk in de regen’ Hij zou snel terug achter zijn slagersblok zijn schat ik zo in.

Al valt het leven hier ook niet altijd mee: een verkoelende duik in het zwembad, vertoeven aan een mooi blauw baaitje, een frisse salade met verse ingrediënten, een gegrild visje van de bbq, een zon die elke dag opkomt en warmte en licht geeft, een maan die als een grote bol tussen de sterren staat en blauw licht over de zee straalt, zal ik doorgaan ….? Okee dan niet.

Heel langzaam gaan we hier ook weer richting een beetje realiteit en structuur, al blijft het wel op zn Spaans natuurlijk. Het nieuwe schooljaar is in aantocht, Indy maakt zich op voor de ESO, escuela escundaria, oftewel de middelbare school. Een nieuwe fase breekt weer aan. Voordeel is dat ze op dezelfde school blijft  dus in die zin geen grote veranderingen. Die zijn er afgelopen jaar genoeg voor haar geweest. Al wordt het wel weer hard werken voor haar. Ook al  praat ze inmiddels rap weg in het Spaans er blijft natuurlijk toch een taalachterstand ten opzichte van de Spaanse kinderen en leerkrachten.

Hier geen richtingen van alle soorten VMBO tot Gymnasium. Op deze school lijkt er sprake van 1 niveau vergelijkbaar met HAVO. We gaan het met belangstelling tegemoet zien. Vooraf is mijn gedachte: hoe gaat dat met kinderen die boven of onder dit niveau leren? Inmiddels weet ik ook dat het geen zin heeft om hier vooraf al veel zorg over te hebben. We leven hier bij het voordeel van ons voortschrijdend inzicht en dat bevalt goed!

Adios! Ing

Spanje, een jaar later

370 dagen geleden stapten we het vliegtuig in op weg naar ons ‘Leven deel 2’ in Spanje

Opgewonden en met toch een raar gevoel in ons lijf verruilden we de Nederlandse platte bodem voor de Spaanse berggrond. Vol verwachting met open blik naar de toekomst, wat brengt die ons?

Nu een jaar later is het een mooi moment om de balans op te maken. Bij mezelf naar binnen kijkend, popt als eerste op: blij dat we deze stap gemaakt hebben!

12 maanden gaan zo snel voorbij, dat geldt voor een ieder en dat is in Spanje zeker niet anders. Maar wat kun je in een jaar tijd op diverse gebieden veel leren als je uit je dagelijkse routine stapt. Allereerst is het toch gelukt om een woordje Spaans te spreken (nog steeds hard lerende hoor) en kan Indy zich uitstekend redden in het Spaanse geklets met haar nieuwe vriendinnen.

We vinden goed onze weg in het dagelijks leven. De Spaanse dagindeling zit er ook goed in realiseer ik mij als we om half 10 s’avonds aan tafel gaan. Bestand  tegen de warmte zijn we ook, wat wel handig is met de volgende hittegolf in aantocht.

Het aller fijnst is wat mij betreft het leven in de zon! Wat een heerlijkheid is dat, het geeft een andere dimensie aan het bestaan. Dat is duidelijk terug te vinden in de mentaliteit van de Spanjaarden, een way of life die mij enorm aanstaat. Men maakt zich niet druk over futiliteiten waar we in NL zo goed in zijn. Het is leven en laten leven met respect voor elkaar. Ach en staat de muziek ergens eens harder, zullen ze vast een leuk feestje hebben!  Eten met vrienden en familie aan lange tafels, de enorme rits feestdagen, picknicken op het strand, flaneren over de levendige boulevard, jong en oud samen. Het leven wordt hier geleefd! Enorm dankbaar ben ik dat wij in deze stroom mee mogen gaan, een kado dat we onszelf hebben gegeven.

Elke dag opnieuw  de aanblik van de  blauwe zee met telkens andere kleurschakeringen…de oneindigheid…schittering van de zon op het water…dagelijks genieten! Bergen, hoog en grillig, wanneer de avond valt lijken de scherpe contouren in de lucht getekend. Komt geen mensenhand aan te pas. Lucht, ruimte en daarmee een enorm gevoel van vrijheid, dat is hoe het voelt.IMG_0731

Het verschil met NL ervaarde ik toen we begin juli voor een korte vakantie kwamen. Vliegend boven het land, alles recht en in vlakken, vlogen we gevoelsmatig zo ons eigen ‘hokje’ weer in. Gek hoe je dan zo weer je ‘oude’ leven even inglijdt alsof er niets is veranderd.

Vorig jaar hebben we Indy beloofd om naar NL op vakantie te gaan omdat ze graag bij het afscheid en musical van haar oude klas wilde zijn. Was wel het minste wat we voor haar konden doen vond ik gezien hoe zwaar het afscheid haar viel. Prachtig huis gehuurd in Schoorl, want ja ons eigen schitterende huis daar is nog steeds naar alle tevredenheid verhuurd, en we zijn tenslotte op vakantie! Een dag voor vertrek: ‘Mam, ik had eigenlijk niet gedacht dat ik dit ooit zou zeggen maar ik heb niet zo’n zin om te gaan, blijf liever in Spanje’ Dusssss….

Natuurlijk hebben we een super week gehad in ons ‘oude leven’ met heel veel gezelligheid, etentjes en de party van Simon voor z’n verjaardag. Heerlijk om iedereen weer even te zien en te spreken. Het lief en leed met onze dierbaren is uitgebreid gedeeld. Dat is wel het moeilijke van  op afstand zijn, op momenten dat je er echt voor iemand wilt zijn in goede of slechte tijden, stap je niet zomaar even binnen…  En dingen gedaan die ik in Spanje écht mis: filmpje pakken, bootje varen in Amsterdam en boodschappen doen bij de Appie, even op de fiets het dorp in. Toen heel normaal, nu verlang ik er af en toe naar.

Na een week zin om weer naar ‘huis’ te gaan. In het stijgende vliegtuig de hokjes en vakjes onder ons weer zien verdwijnen en plaats maken voor ruimte en vrijheid. Indy kon niet wachten om weer thuis te zijn, niet in de laatste plaats omdat de volgende dag nog een schoolreis naar Barcelona op de agenda stond. Gauw de koffer uit – en weer inpakken en alles op orde maken voor de reis waar ze al maanden naar uit kijkt. Met de hele klas 4 dagen op reis naar Barcelona, wat een avontuur! Alles staat in het teken van de reis en haar vriendinnen. Wanneer ik de volgende ochtend zie hoe haar vriendinnen naar haar toe rennen en ze elkaar knuffelen, zwaai ik haar met een bijzonder gevoel uit. Mijn lieve, dappere chica een jaar later, zo goed haar plekje gevonden!

Saludos! Ing

Thuis in Spanje

Back to blog..

La vida en España es buena, het leven in Spanje is goed

De hoogste tijd om jullie weer eens mee te nemen in ons Spanje verhaal. Inmiddels is het alweer 9 maanden geleden dat we zijn neergestreken in Altea. Zoveel maanden zijn er ook nodig om een baby te laten groeien in een buik, van een paar cellen naar een compleet mens. Onze 9 maanden hier staan ook  voor groei en ontwikkeling, we zijn zeker nog niet ‘af’ we leren elke dag bij.

Maar wat gaat dat snel… Inmiddels heb ik een dochter die rapido Spaans spreekt, er komen Spaanse vriendinnetjes over de vloer, slaapfeestjes, afspreken na schooltijd, ze heeft helemaal haar draai gevonden. Er zijn momenten dat het mij écht ontroerd als ik Indy druk in het Spaans hoor praten met haar vriendinnen. Dat heeft ze toch maar mooi voor elkaar gekregen in een korte tijd! De zorg bij een emigratie is toch van hoe gaan kinderen het doen. Voor nu is dit bij mij in elk geval een zorg minder.

Vriendinnetjes in Nederland spelen nog steeds een hele belangrijke rol, alleen bestaan ze nu naast de Spaanse vriendinnetjes, rijkdom toch? Begin april zijn we voor het eerst en voor Indy als verrassing een weekend naar Nederland geweest. Ha je had haar gezicht moeten zien toen we op het vliegveld stonden en ik zei dat we in plaats van papa van het vliegtuig halen zelf naar NL vliegen!  ‘Goeie 1 april grap mam!’ Ja toevallig was dat de datum, maar hier zou ik echt geen grap over maken. Liet haar de koffers in de achterbak zien en de tickets ja toen kwamen de tranen en was ze compleet overdonderd, in shock. Wat een surprise!

Ze heeft vaak gedroomd dat ze onverwachts haar oude klas in Nederland binnen komt stappen om iedereen te  verrassen. Zo gezegd zo gedaan, meester werkte mee in het complot en tadaaa in plaats van de paashaas kwam Indy binnen bij het traditionele Paas ontbijt in de klas! Dream come true.

Een lach en een traan en heel veel bij te praten. Natuurlijk over haar nieuwe leven in Spanje en ook hoe het haar oude klasgenootjes allemaal vergaat met cito toetsen en middelbare school keuze maken en alles.

Het weekend was kort en krachtig van begin tot het eind gevuld met allemaal leuke afspraken en feestjes, met als hoogte punt oma verrassen met onze komst op haar 80 jarige surprise verjaardagsfeest.

Voldaan, wel wat vermoeid weer terug het vliegtuig in. Nu vond ik het toch wel even spannend hoe Indy dit zou ervaren om alles weer achter te laten in NL. ‘Heb een super leuk weekend gehad, blij dat ik mijn vriendinnen weer gezien heb maar blij dat we weer thuis zijn’. Dus dat….geweldig toch!

In 9 maanden tijd, inmiddels hier ook een verhuizing verder, zijn we nu zover dat we zeggen ‘we gaan naar huis’.

Een maand geleden zijn we verhuisd. In dezelfde buurt, uitzicht op zee alleen vanaf een andere plek. De vorige woning huurden we voor een jaar en in de loop van de periode werd voor ons duidelijk dat we hier niet wilden blijven. Jammer want het was een super stek maar prijs/kwaliteit verhouding was niet helemaal in balans om het netjes te zeggen en we kiezen ervoor om niet in een negatief gebeuren met een huurbaas te komen. Soms kun je dan het beste weg gaan.

Een goed huis om voor lange termijn te huren valt nog niet mee hier in de regio. Moeilijk te geloven gezien het aantal huizen dat te koop staat. Van verschillende makelaars hebben we begrepen dat de ‘lange termijnhuur’ markt behoorlijk verziekt is. Dit vooral wegens wanbetaling en ‘uitwonen’ van huizen. Het traject voor eigenaren om huurders die niet betalen uit te zetten is in Spanje langdurig en kostbaar. Huiseigenaren kiezen liever voor vakantieverhuur waar ze in korte tijd meer kunnen verdienen dan aan een jaar vaste huur.

Goed, we hebben gezocht, veel bekeken, en uiteindelijk een huis naar onze zin gevonden! Zijn nu druk bezig om er ook echt onze eigen plek van te maken. Het vorige huis was gemeubileerd en in het begin had ik  af en toe het gevoel in een aflevering van  Miami Vice uit de jaren’ 80 beland te zijn, zonder Sonny Crocket dat dan weer wel 😉  Nu is daar geen sprake meer van, Indy heeft eindelijk haar beloofde hoogslaper en we kunnen gewoon op onze eigen bank voor de buis hangen. O ja, dat doen we hier ook gewoon!

Hasta la próxima , Ingeborg

Klare taal

Van tevoren weet je nooit hoe keuzes uitpakken, een emigratie is best een sprong in het diepe. De een is jaren bezig met de voorbereiding en pluist alles van te voren minutieus uit. De ander zet de grote lijnen uit en gaat (wij zijn van deze). En natuurlijk zijn er de mensen die dromen en plannen maken en uiteindelijk nooit de stap zullen zetten. Voorpret is ook genieten.

Hoe beslagen ten ijs je ook komt en dit geldt voor veel dingen, het loopt toch altijd anders. Net als met kinderen krijgen, je maakt een voorstelling van hoe je denkt dat het is en het blijkt een gevoel dat je nooit eerder hebt ervaren. En daarna ‘doe je het gewoon’.

Ieder mens heeft een andere beleving en pakt de zaken op zijn eigen, unieke manier aan. Goed of fout is de stempel die een ander er aan geeft. Zelf kun je hier pas jaren later een label aanhangen als je terug kijkt hoe dingen zijn gelopen in je leven. Dan is er altijd de slotsom dat overal iets goeds uit te halen is. Ook de nare, verdrietige gebeurtenissen leveren wat op, al is het een inzicht.

Iets als een ‘schoolvoorbeeld emigratie’ bestaat er in mijn beleving niet. Je kiest voor een plek waarvan jij denkt dat het leven daar goed is. Of dat nou Duitsland, Frankrijk, Australië of Noorwegen is doet er niet toe. Wij zijn voor het Spaanse klimaat, de natuur en manier van leven gegaan. Er is natuurlijk nog een groot verschil of je in een klein bergdorpje zit waar het Spaanse leven authentiek is of zoals wij aan de Costa Blanca. Vanwege alle verschillende nationaliteiten hier, Europa in het klein. Waar de Europese Unie op grote schaal moeite doet om een geheel te maken van verschillende landen en daar niet te vergeten heel veel geld in pompt, is hier op kleine schaal eenheid gevormd. Het grote Europa draait vooral om financiën en grote machtsverschillen, de ‘gewone mens’ op de achtergrond. Hier in het klein leven de Europese burgers gemoedelijk naast en met elkaar.

Verschil zit er in de manier hoe mensen zich het Spaanse leven ‘eigen’ maken. Blijf je Nederlander in Spanje of ga je voor lands wijs lands eer en wordt je een Spaanse Nederlander? Laat ik het houden op dat er veel Nederlanders in Spanje zijn, die soms na jaren nog geen woord Spaans spreken. Ironisch genoeg zijn dat vaak ook de mensen die een uitgesproken mening hebben over buitenlanders in Nederland.

Hee het is zeker niet simpel en zeker als je geen kind meer bent om een nieuwe taal te leren spreken en schrijven. Leeftijd hoeft zeker geen belemmering te zijn, al duurt het wat langer om de stof in je op te nemen. Een beetje aanleg voor talen is ook best fijn, maar met een beetje plezier en inzet is er veel mogelijk.
Zelf ga ik met veel plezier een paar keer per week naar Spaanse les gegeven door de meest lieve, geduldige, veelzijdig juf die je kunt treffen! Spaanse les
En warempel lukt het al aardig om wat te spreken en vooral te verstaan, moeten ze niet te snel gaan hoor! Lento por favor wil dan wel helpen;-)
IMG_5938
Kinderen onder de 10 jaar leren een nieuwe taal het snelst, dat heeft met de ontwikkelingsfase in de hersenen te maken. Indy is nu 11 jaar en zit volop in het leerproces. Realiseer mij vaak dat de stap om naar Spanje te gaan voor haar nog het meest lastig is en zo intensief. Helemaal als ik nog wel eens hoor: “ik heb er niet om gevraagd”..
Diep respect heb ik voor haar. Niet 1 maar 3 nieuwe talen leert ze op dit moment. Allereerst Spaans, alle lessen zijn in het Spaans, daarnaast Cambridge Engels en… Valenciaans. Op alle scholen in Spanje is het verplicht om de regionale taal/dialect te leren. En dat is vrij pittig hoor, zelfs voor de Spaanse kinderen.

Na de kerstvakantie is Indy samen met haar nichtje begonnen in de 6e klas (groep 8). Ze hebben zo goed gewerkt en goede cijfers gehaald dat ze tussentijds van de 5e naar de 6e mochten, de klas waar ze eigenlijk in horen. Zo blij is ze hiermee, de aansluiting met de kinderen uit de 6e is ook veel beter, nu heeft ze ook vriendinnen. Hopelijk maakt dit het gemis naar haar Nederlandse vriendinnetjes iets minder erg..
Hard werken is het voor haar, 2 uur per dag huiswerk is geen uitzondering en de stof is niet altijd simpel.
Gaat niet altijd van een leien dakje, af en toe knettert het hier wel even. En evengoed begint ze elke keer weer vrolijk aan een nieuwe dag!

Zo leren we samen elke dag weer een beetje meer!

Saludos! Ing